Tag archieven: Innerlijke gids

Je moet maar durven

Klimaatverandering is een grote oplichterij zodat veel mensen veel geld kunnen verdienen.
(Donald Trump)

Als u het eens bent met bovenstaand citaat zijn deze blogs niet voor u bedoeld. Maar als u de vorige blogs gelezen hebt en daardoor bezorgd bent geworden als u dat niet al was, dan ga ik gewoon door. Ik heb gezegd dat er onder andere spirituele durf nodig is. Waarom durf, of zelfs lef? Dat werk ik in dit blog verder uit.

Als eerste stap voor de ontwikkeling van het spiritueel bewustzijn dat voor de wereld nodig is dient u u uw geest volkomen leeg te maken. Voor sommige mensen lukt dat alleen met meditatie, vipassana, de weg naar stilte of leegte. Voor andere mensen volstaat het voor zover mogelijk ALLES los te laten wat zich in uw geest bevindt. Alles waaraan of aan wie u gehecht bent, alle meningen, waarnemingen, opinies, normen, waarheden, dingen die u meent te weten of die u zijn aangeleerd. Loslaten is iets anders dan onderdrukken, of in de prullenbak gooien – dat kan trouwens niet eens. Maar het betekent wel: alle zekerheden relativeren, en uw bewustzijnsinhouden ter zijde leggen. Dit proces kan dagen, weken, maanden of jaren duren. Het vraagt een grote discipline, er regelmatig op reflecteren of studeren, en het vraagt durf. Want voor veel mensen is het loslaten van alle zekerheden bedreigend.

Als u op deze wijze beland bent in ‘de wolk van niet weten’ dan kan het zijn dat u benaderd wordt door uw innerlijke gids. (Ter zijde: die gids dient zich soms ook wel spontaan aan.) Die kan aanwijzingen geven over beslissingen die u moet nemen, of dingen die u moet doen of juist laten. Die aanwijzingen kunnen u wel eens helemaal niet uitkomen, of zelfs bedreigend overkomen (bijvoorbeeld: het opgeven van een baan of uw huis of een relatie). Ze niettemin opvolgen vereist in dat geval opnieuw durf. Het is overigens wel belangrijk te onderscheiden tussen de intuïtie van de innerlijke gids, en impulsen vanuit uw eigen verleden. In het eerste geval loont het eigenlijk altijd de aanwijzingen op te volgen – in het tweede geval is dat geen zekerheid. Daarom is het belangrijk tussen impulsen en intuïtie te onderscheiden. Daarvoor is uw gevoel leidend; echte intuïtie gaat altijd gepaard met een gevoel van innerlijke autoriteit.

Als u zover gekomen bent in uw geestelijke en spirituele ontwikkeling zult u zich anders gaan manifesteren in de wereld. Dat vraagt opnieuw durf, want behalve instemming en waardering zult u weerstand oproepen. Want mensen hechten aan hun comfort zone (hun wereld zoals ze die gecreëerd hebben en waarin ze risico hebben uitgesloten), en door u dreigen ze daar buiten te geraken (het gebied van de growing edge). Vele mystici in het verleden hebben die weerstand ervaren. U zult niet meteen gekruisigd worden of op de brandstapel belanden, maar u kunt wel in conflict komen. Volgende week ga ik daar dieper op in.

Zen-meditatie landschap. Rustgevende en spirituele natuurlijke omgeving. Steenbalans. — Een Zen tuin

De gedachten-afstemmer.

Geef een reactie

Wat achter ons ligt en wat voor ons ligt zijn kleine zaken vergeleken met wat in ons ligt.
– Ralph Waldo Emerson
In het diepst van de winter leerde ik eindelijk dat er een onoverwinnelijke zomer in mij schuilging.
– Albert Camus

Ken je die ervaring? Dat je woorden, een inzicht, een beeld, een aanwijzing of een droom invallen waarvan je onmiddellijk weet: dat heeft extra betekenis. Dit is niet zomaar een inval uit mijn hersen-databank, maar een zinvolle boodschap die om extra aandacht vraagt. Ik heb die ervaring al mijn hele leven. Dan vallen er uitspraken uit mijn mond, die ik niet tevoren bedacht heb maar extra betekenis blijken te hebben; voor mezelf, of voor mijn cliënten. Of ik word toegesproken en dat blijkt een suggestie, of sterker een dringend advies om iets te doen of te laten. Diegenen die me al langer volgen weten dat ik dit proces heb benoemd als ‘innerlijke gids’. Ik voel me door hem/haar/het geleid en gedragen.

Uit ervaring heb ik het vermoeden gekregen dat iedereen die innerlijke gids heeft, maar dat sommigen daar helemaal geen aandacht aan besteden en dan ook niet weten dat zij daar ook over beschikken. Een interessante vraag is : wie of wat is die innerlijke gids? Is het een (aangeboren?) deel van je geest of ziel? En zo ja, moet je die dan ontwikkelen? Of is het een instantie die je van buitenaf begeleidt? Die deel uitmaakt van de transcendente wereld? Dat geloof ik. In de geestelijke, religieuze en spirituele tradities bestaan er vele namen voor deze gids: bescherm- of begeleidingsengel, heilige geest, goddelijke inwoning, thought adjuster, en zo meer. Soms presenteert deze zich als (de naam van) een overledene.

Een innerlijke gids komt altijd via je intuïtie binnen, maa niet elke intuïtie is afkomstig van je innerlijke gids. De gids is altijd afkomstig uit de transcendente, onzichtbare wereld; de intuïtie soms evenzo, maar kan ook afkomstig zijn uit het non-lokale, niet persoonlijke bewustzijn (de noösfeer of het collectieve bewustzijn). Hoe kun je onderscheid maken tussen je gids en je intuïtie enerzijds en een wijsheid of inzicht dat vanuit je ervaring voortkomt anderzijds? Dat onderscheidt kun je maken aan de hand van de gevoelens waarmee die invallen gepaard gaan. In het geval van je innerlijke gids is er altijd een gevoel van openbaring: een absolute zekerheid over de waarheid van de boodschap. Bij intuïtie is dat gevoel wat minder sterk maar ook aanwezig. Kenmerkend voor de boodschappen van je gids en je intuïtie is dat ze eigenlijk altijd heilzaam zijn, al blijkt dat niet altijd direct. Ze kunnen aanvankelijk heel ongemakkelijk overkomen – bijvoorbeeld stellen dat je een bepaalde keuze moet maken die je liefst uit de weg wilt gaan.

Mocht je niet bewust zijn van je gids, dan loont het de moeite daarnaar op zoek te gaan. Je kunt bijvoorbeeld terugspoelen in je leven en nagaan welke besluiten in je leven heel wezenlijk waren en een heilzaam effect hebben gehad. Was daarbij een gids in het spel? Of ontdek je dan dat er momenten waren in je leven waarin je je innerlijke gids hebt genegeerd? En wat daarvan de gevolgen waren. Ook kun je afgaan op je wijsheid, of je diepste inzichten, en nagaan hoe je daaraan gekomen bent. Of kijk eens aandachtig in de spiegel.

Hoe dit zij, het loont de moeite je gids op het spoor te komen – het versterkt je gevoelens van eigenwaarde en dankbaarheid. Je gids geeft soms heel concrete adviezen, bijvoorbeeld hoe je moet stemmen bij verkiezingen. Ook maatschappelijk is de gids van belang. Als meer mensen, met name leidinggevenden in het bedrijfsleven en politici in contact zouden staan met hun gids, zouden we nu in een betere wereld leven.

Manifestaties van Licht.

Geef een reactie

There is a crack in everything, that’s how the light gets in
Leonard Cohen

Op onze levensweg, het pad van de Liefde (zie vorige blog), worden we begeleid door het Licht, dat zodoende ook een pad aflegt, boven ons pad van Liefde (zie het blog van 1 mei. jl.). Ook daarvan zijn we ons meestal niet bewust (net zomin als van de Liefde).Vandaar dat het streven naar Licht een belangrijk tweede levensdoel wordt. Ook in dit geval is het van belang te weten dat het Licht zich vaak indirect manifesteert. Slechts een beperkt aantal mensen vermag het Licht rechtsreeks te aanschouwen, Dit wordt onder meer gerapporteerd door de meesten die een BDE meemaken.

Het Licht manifesteert zich ook door onze innerlijke gids. Er ‘gaat ons een licht op’. Zo is wijsheid te zien als een manifestatie van Licht. Het Boeddhisme spreekt in dit geval van wakker worden, van ware kennis: verlichting. We kunnen dan de illusie van de manier waarop we de werkelijkheid – Maya – waarnemen, van onze begeerte en de daaruit voortvloeiende pijn loslaten.

Het Licht kan zich ook openbaren als contact met het mysterie, als verwondering, bewondering, ontzag. Voor gelovigen: als contact met het goddelijke. Voor anderen, als contact met de onzichtbare, transcendente werelden (de godin Sophia in de gnostiek, en de godin Tara in het Boeddhisme). Of als een beleven van het mysterie van het leven in al zijn vormen: ons lichaam, de natuur, Gaia, de zon, de kosmos, de sterrenhemel, geboorte en dood.

Een derde weg naar het licht is het contact met onze identiteit. Hoe kan het dat, terwijl we voortdurende ontwikkelen en groeien, toch voor ons gevoel steeds onszelf blijven? Dat onze identiteit niet verandert? Dat we een antwoord kunnen vinden op de vraag: Wie ben ik? En dat dit antwoord merkwaardigerwijs niet leidt tot ons ik-bewustzijn, maar tot verbinding met onze ziel, ons zelfbewustzijn.

Tenslotte heeft Leonard Cohen in zijn beroemde anthem*) ons nog een weg naar het licht gewezen: kijken naar de scheur of de barst in alles. Alles; dat kunnen dus dingen zijn, levende wezens of processen. Het valt niet altijd mee die scheur te vinden, maar niets is volmaakt in de zin van zonder scheur of barst, althans volgens Leonard Cohen. Maar om de scheur te vinden moeten we in het element dat we beschouwen duiken. Als we aan de buitenkant blijven is de scheur vaak moeilijk waar te nemen, en kunnen we trouwens ook het licht niet ervaren. Dus we verdiepen ons in de wereld van de wetmatigheden om het licht te vinden. Daarover de volgende week.

*) Audio: https://www.youtube.com/watch?v=1jzl0NlTmzY
Video: https://www.youtube.com/watch?v=c8-BT6y_wYg