Maandelijks archief: januari 2026

De uitdaging die Trump aan ons voorlegt.

Na een jaar Trump-II is er heel veel gepubliceerd over wat dat jaar heeft gebracht en heeft stuk gemaakt. Ik vond het artikel van Rutger van der Hoeven en Casper Homans in de Groene van 15 januari een van de informatiefste stukken. Zij beschrijven één jaar Trump aan de hand van zijn meest opvallende persoonseigenschappen, door hen de zeven hoofdzonden genoemd. Hier volgen ze :

woede, leidend tot wraakzucht.
hebzucht
gulzigheid, onder ander blijkend uit steeds meer land willen hebben, en door zijn ongeëvenaarde rijkdom- verwerving middels zijn ambt (in ons land zouden we dat corruptie noemen)
hoogmoed (‘ik ben Amerika’. ‘ Ik heb geen internationaal recht nodig – ik bepaal’)
afgunst
lust (eigen bevrediging als enig criterium voor actie)
luiheid (vrede willen bereiken zonder daar het harde voorwerk voor te willen doen)

Welke desastreuze gevolgen dat heeft kunt u nagaan in het genoemde artikel. (https://www.groene.nl/artikel/ik-ben-jullie-wraak). Het is niet zo dat zijn handelen aan ons zal voorbijgaan.

Zelf ben ik eens nagegaan aan welk psychische stoornissen Trump leidt, zoals blijkt uit al zijn Twitters en publieke optredens. Dat zijn er ook zeven:

psychopathie (gestoorde gewetensfunctie)
(kwaadaardig) narcisme, hoogmoed syndroom
megalomanie (grootheidswaan)
pathologisch liegen (pseudologia phantastica)
manische stoornis
dwangstoornis; obsessieve gedachten en handelingen (bijv.: decreten uitvaardigen, ca. 500 in het afgelopen jaar)
schizoïde paranoia: achterdocht, bang dat iedereen het op je gemunt heeft.

In het normale menselijk verkeer zou iedereen met een dergelijk patroon aan psychische stoornissen krankzinnig zijn verklaard. Dat dit bij hem niet gebeurt is omdat hij niet afwijkt van de overheersende politieke mainstream. Het zou me daarom ook niet verbazen als hij het voor elkaar krijgt dat de midterm verkiezingen in Amerika niet doorgaan. Het is ook een patroon dat veel dictatoren geheel of gedeeltelijk met hem gemeen hebben. Het leeft trouwens gedeeltelijk en in minder extreme vorm ook in velen van ons, want anders zouden we deze figuren niet kiezen.

Ik heb dit alles niet opgeschreven om Trump of zijn aanhangers zwart te maken – dat doen ze zelf wel – maar om ons meer bewust te maken van wat er in de wereld gaande is. Dat zal ons helpen ons eigen gedrag kritisch te beschouwen, en stelling te nemen in de maatschappij. Als we niets doen, dan zijn we medeplichtig aan wat er in de wereld gebeurt.

Alles of niets?

Geef een reactie

Here is a test to find whether your mission on earth is finished.
If you’re alive, it isn’t.
(Richard Bach, in Illusions, The adventures of a reluctant Messiah
uit: Messiah’s Handbook)

Als adolescent was ik best ambitieus. Ik was niet zozeer geïnteresseerd in maatschappelijke status of rijkdom, maar wilde geen middelmatig leven leiden. Zoals ik het eerder formuleerde: ik wilde een zekere voortreffelijkheid en kwaliteit in mijn leven brengen, zodat ik aan het eind zou kunnen zeggen: dit was het beste leven dat ik heb kunnen leven. Hoewel ik nog niet van plan ben dood te gaan, ben ik toch wel op een leeftijd gekomen waarop ik wat meer evaluerend kan terug kijken. En dus rijst de vraag: ben ik in mijn levensdoel geslaagd?

Als mensen de resultaten van hun activiteiten en projecten willen evalueren hebben ze vaak de neiging om zwart-wit te denken. Of ze zijn geslaagd, of ze hebben gefaald. Maar uiteraard ligt de waarheid meestal ergens in het midden. Ook projecten die niet helemaal geslaagd zijn, hebben toch vaak een waardevol effect gehad. Ikzelf heb die neiging tot zwart-wit denken in mijn leven sterk gehad, en dat sloeg terug op mijn zelf-beoordeling. Of ik was de meest voortreffelijke kerel die er bestond (dat heet arrogantie of hoogmoed) of ik had volledig gefaald. Ik ben intussen wel wat wijzer geworden (geloof ik), maar als het gaat om de bijdrage die ik in de wereld heb geleverd, kan ik nog steeds iets van die neiging bespeuren.

Als ik zo objectief mogelijk terugkijk op mijn leven, op mijn rol als vader of als professional, dan heb ik zowel gefaald als een aantal fraaie successen geboekt. Als ik naar mijn (klein)kinderen kijk, die nu allemaal een zeer bevredigend leven leiden, dan denk ik: ik heb het als vader toch niet zo slecht gedaan – al besef ik heel goed dat hun leven vooral een product is van hun eigen keuzes en inspanningen. Toch heb ik destijds, net als de meeste ouders, ook gedrag vertoond waar ik niet bepaald trots op ben. En wat betreft mijn bijdrage aan de wereld om me heen ben ik geneigd die te bagatelliseren, maar dat kan ook nog wel een effect zijn van mijn vroegere zwart-wit houding.

Als we over ons zelf oordelen in termen van alles-of-niets – ik was perfect of volstrekt betekenisloos – dan projecteren we dat ook om de wereld om ons heen. Er gebeuren in de wereld een aantal prachtige dingen: in de natuur, en in de samenleving. Er gebeuren ook verschrikkelijke dingen, maar mensen staan daar weer dapper tegen op. Daarom denk ik dat ongefundeerd pessimisme misplaatst is, maar ongefundeerd optimisme ook. Ik was vroeger nogal eens zeer somber over de toekomst, maar ben tegenwoordig wat realistischer. De toekomst kunnen we niet kennen, dus we weten niet hoe het zal gaan. Sinds de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki zijn we ons als mensheid bewust geworden van ons vermogen onszelf te vernietigen. Daar zijn de bedreigingen van het verlies van de biodiversiteit en de opwarming van de aarde bij gekomen. Hoe we met deze bedreigingen zullen omgaan is onzeker.

Intussen is het tijd om voor onszelf na te gaan wat op dit moment onze missie op aarde is (zie citaat hierboven). Wat zal er op onze weg komen? (zie het zwevende veertje hiernaast, dat genomen is uit de film Forrest Gump, uit 1994, en dat het onvoorspelbare leven en lot symboliseert. Je weet nooit welke kansen het leven je biedt.)

Is God liefde? Is God Licht?

Geef een reactie

Love , Light and Law align your life with the divine order.
(Neville Goddard geciteerd door James Law.)

Al sinds de spiltijd¹) verlangen mystici naar een direct contact met God. Er zijn nogal wat mystici die getuigen van dat contact, maar dat wordt in het algemeen niet beschouwd als een bewijs dat er een persoonlijke God bestaat, want dat is esoterische kennis, die alleen waar is voor hen die dit direct hebben ervaren en zo interpreteren. Maar dat is geen directe kennis voor hun leerlingen en navolgers, ook al geloven die wat de mystyci zeggen. Het blijft voor hen kennis uit de tweede hand, geloof. Ook zij die een verlichting (hebben) ervaren, interpreteren hun ervaring soms als een direct contact met God. Evenzo geldt dat voor velen die een BDE (Bijna-Dood-Ervaring) hebben meegemaakt.²) Maar ook in die gevallen is het esoterische kennis; niet direct overdraagbaar.

Ik ben zelf niet verlicht, heb geen direct contact met God ervaren, en ook geen BDE meegemaakt. Ik geloof dan ook niet in een persoonlijke God al sluit ik het bestaan ervan niet uit. Waar ik wel in geloof is in een scheppende kracht die zich als persoon kan manifesteren (Jezus, Krishna), en in een transcendente wereld die zich in al de bovengenoemde ervaringen kan openbaren, en ook bij iedereen als een innerlijke gids. Ook kan die wereld zich manifesteren in liefde, licht en wetten.³) Ook denk ik dat BDE’s hebben aangetoond dat het bewustzijn non-lokaal is, en zich niet beperkt tot wat de hersenen produceren. Bovendien, zoals ik vorige week heb geschreven, is voor iedereen de ervaring van het mysterie dat aan het leven ten grondslag ligt toegankelijk.

Wat ik tevens geloof is dat liefde, licht, eenheid, en vrede in de transcendente wereld veel intenser en diepgaander worden beleefd dan hier op aarde. Het is dus begrijpelijk dat men daarin God meent te ontwaren. Maar ik gebruik dan liever het woord ‘goddelijk’, zoals Neville Goddard in bovenstaand citaat, dan het woord God, waaraan allerlei interpretaties en projecties kleven. Intussen kunnen we er naar streven de onvolmaakte liefde en het beperkte licht waar we het hier mee moeten doen, zoveel mogelijk helpen te ontwikkelen in de richting van de goddelijke liefde en het goddelijk licht; terwijl we onszelf niet veroordelen als we het volmaakte niet bereiken. Het is niet Alles-of-Niets; daarover de volgende keer.

¹) Een term van Karen Armstrong voor de periode tussen ca. 900 en 200 v.C.: De grote transformatie, het begin van onze religieuze tradities, 2005
²) Een bijzondere beschrijving van een BDE is die van Eben Alexander: Na dit leven, een neuro-chirurg over zijn reis na het hiernamaals, 2014
³) Daarover heb ik, in navolging van Caroline Myss, al uitvoerig geschreven in drie blogs in juli 2025 Caroline Myss gebruikt het woord God en goddelijk door elkaar.

Het leven heiligen?

Geef een reactie

Heiligheid beoefenen is jezelf-overstijgen: Hoe doen we dit?
(Marcus van Loopik)

Als we het mysterie van het leven in al zijn facetten tot ons laten doordringen dan zal vanzelf de verwondering en het ontzag voor dat ondoorgrondelijk proces in ons ontwaken. Daarom noemen we het leven heilig. Maar wat bedoelen we daarmee?

Van Loopik beschrijft heiligheid (kadosh) en heiliging in de Joodse traditie als apart stellen. Dat wil zeggen: we benoemen als heilig dat wat boven de alledaagse werkelijkheid is verheven. Dat begrip slaat dus op de heiige Ene, en de transcendente wereld.

Maar zo bedoel ik het niet. Heiligheid staat wel in relatie met de transcendente wereld maar komt hier en nu tot realiteit (dat zegt Van Loopik trouwens ook). We noemen een persoon heilig als die een direct contact heeft met het bovenwerkelijke niveau, en in deze wereld zichtbaar wordt door zijn/haar barmhartigheid of geneeskracht, soms ook door het manifesteren van wonderen of door uitzonderlijke (spirituele) moed. Fysieke objecten noemen we heilig als die schoonheid uitstralen: bloemen, bomen , kunst, gebouwen, enz. Steeds is de verbinding met de transcendente werkelijkheid voelbaar, en tegelijkertijd is het verschijnsel concreet waarneembaar.

Zo bezien is het leven als geheel inderdaad heilig te noemen. Waarom is het dan zinvol het alsnog te heiligen? Het is zinvol omdat het voor ons de weg opent naar het leven liefhebben. Een gevolg daarvan is dat we het (in al zijn facetten) willen beschermen. En ook dat we open staan voor de liefde van het leven voor ons (de warmte en energie van de zon, de schoonheid die ons ontroert, streling van een koele bries in de zomer, de aanhankelijkheid van ons huisdier, de liefde van onze partners en familie, de beschikbaarheid van ons voedsel, en zo kan ik doorgaan). Voorts bevordert het heiligen van het leven onze verbinding met de transcendente wereld en ons eenheidsbewustzijn..

We kunnen het leven heiligen door in eerbied het hoofd of de knieën te buigen, door het te verdedigen tegen dat wat het bedreigt, door dankbaar te zijn voor al zijn gaven, door het te zegenen, door het onze beste kwaliteiten ter beschikking te stellen, al dan niet samen met anderen, en door te herstellen wat in het leven beschadigd, verwond is. Heiligen is etymologisch verwant met helen, heel maken, genezen. Onderschat uw geneeskracht niet! We hebben het allemaal in ons (denk maar aan het genezen van onze wondjes of wonden). Ik wens u veel heil, zegen en voorspoed in het komende jaar!