De internationale positie van Israël is zeer zwaar beschadigd.
Een land dat begon als een symbool van herstel van een volk dat zwaar werd vervolgd,
ziet er nu uit als een land dat mensen vervolgt (en vermoordt – EvP). En dat is heel erg.
Zbigniew Brzezinski
Always remember, others may hate you, but those who hate you don’t win unless you hate them
– and then, you destroy yourself. (Richard Nixon)
Wat vinden we van een staat die:
- de doodstraf invoert voor de helft van zijn bevolking (inclusief bezette gebieden)
- 34 illegale nederzettingen instelt ten behoeve van de overige 50 % van zijn bevolking
- toestaat en zelfs bevordert dat die helft terreur uitoefent over de rest
- massaal massamoord pleegt en hele beschavingen uitroeit
- tienduizenden onschuldige burgers ombrengt
- waardevol erfgoed aan de lopende band vernietigt
en dat alles doet met instemming van de overgrote meerderheid (95%) van zijn kiesgerechtigde burgers.
Met een dergelijke staat drijven we handel (inclusief nog steeds wapenonderdelen), en hebben we normale relaties.
Onder invloed van het geweld en de oorlog door twee grote imperia wordt over deze staat nauwelijks een debat gevoerd, laat staan dat we tegen deze staat maatregelen treffen. Dus zijn we medeplichtig als we hiertegen onze stem niet verheffen. Voor mij persoonlijk is het een lange reis geweest vanaf mijn jeugd, waarin ik deze staat bewonderde en liefhad – overigens ook al gefundeerd op een vals beeld van de werkelijkheid, maar dat zag ik toen nog niet -, tot nu, waarin ik alleen maar pijn voel en onbegrip en af en toe een vlaag van woede, die ik moet leren te sublimeren. Misschien is het voor velen van ons te pijnlijk om het onder ogen te zien, en horen we er daarom zo weinig over.
Door een fout mijnerzijds is het blog van vorige week niet publiek gemaakt. Dat is gisteren door mij gecorrigeerd , en dus is dit blog nu op mijn website te lezen.