Categoriearchief: Mysterie

Het leven heiligen?

Heiligheid beoefenen is jezelf-overstijgen: Hoe doen we dit?
(Marcus van Loopik)

Als we het mysterie van het leven in al zijn facetten tot ons laten doordringen dan zal vanzelf de verwondering en het ontzag voor dat ondoorgrondelijk proces in ons ontwaken. Daarom noemen we het leven heilig. Maar wat bedoelen we daarmee?

Van Loopik beschrijft heiligheid (kadosh) en heiliging in de Joodse traditie als apart stellen. Dat wil zeggen: we benoemen als heilig dat wat boven de alledaagse werkelijkheid is verheven. Dat begrip slaat dus op de heiige Ene, en de transcendente wereld.

Maar zo bedoel ik het niet. Heiligheid staat wel in relatie met de transcendente wereld maar komt hier en nu tot realiteit (dat zegt Van Loopik trouwens ook). We noemen een persoon heilig als die een direct contact heeft met het bovenwerkelijke niveau, en in deze wereld zichtbaar wordt door zijn/haar barmhartigheid of geneeskracht, soms ook door het manifesteren van wonderen of door uitzonderlijke (spirituele) moed. Fysieke objecten noemen we heilig als die schoonheid uitstralen: bloemen, bomen , kunst, gebouwen, enz. Steeds is de verbinding met de transcendente werkelijkheid voelbaar, en tegelijkertijd is het verschijnsel concreet waarneembaar.

Zo bezien is het leven als geheel inderdaad heilig te noemen. Waarom is het dan zinvol het alsnog te heiligen? Het is zinvol omdat het voor ons de weg opent naar het leven liefhebben. Een gevolg daarvan is dat we het (in al zijn facetten) willen beschermen. En ook dat we open staan voor de liefde van het leven voor ons (de warmte en energie van de zon, de schoonheid die ons ontroert, streling van een koele bries in de zomer, de aanhankelijkheid van ons huisdier, de liefde van onze partners en familie, de beschikbaarheid van ons voedsel, en zo kan ik doorgaan). Voorts bevordert het heiligen van het leven onze verbinding met de transcendente wereld en ons eenheidsbewustzijn..

We kunnen het leven heiligen door in eerbied het hoofd of de knieën te buigen, door het te verdedigen tegen dat wat het bedreigt, door dankbaar te zijn voor al zijn gaven, door het te zegenen, door het onze beste kwaliteiten ter beschikking te stellen, al dan niet samen met anderen, en door te herstellen wat in het leven beschadigd, verwond is. Heiligen is etymologisch verwant met helen, heel maken, genezen. Onderschat uw geneeskracht niet! We hebben het allemaal in ons (denk maar aan het genezen van onze wondjes of wonden). Ik wens u veel heil, zegen en voorspoed in het komende jaar!

Zoek de Boeddha (met een muts van sneeuw)

Een liefdevol 2026.

Want zo de liefde je kroont, zij kruist je ook. En al dient zij tot je groei, zij snoeit je evenzeer.
(Khalil Gibran)

De vorige blogs over morele moed en spirituele durf mondden uit in een oproep tot liefde. Liefde, zonder aanzien des persoons, waartoe zowel het Christendom, als het boeddhisme oproepen (en waarschijnlijk ook de andere grote spirituele systemen) leidt tot eenheidsbewustzijn: het weten dat we allemaal deel uitmaken van een groot onderling verbonden geheel. Het is dat bewustzijn waarin het lot van de wereld besloten ligt. Als niet een aanzienlijk deel van de mensen hiervan is doordrongen loopt het slecht met ons af.

Maar wat is liefde eigenlijk? Dat weten we diepweg allemaal wel, maar het is niet zo makkelijk te omschrijven. In die zin lijkt het op begrippen als ‘leven’, ‘kwaliteit’ en ‘schoonheid’. Ik wou er nu maar niet dieper op ingaan, want ik heb er al vaker over geschreven in mijn boeken en vorige blogs*)

Persoonlijk kan ik wel een aantal personen bedenken tot wie ik absoluut geen liefde voel. Maar de spirituele liefde waarover ik hier spreek dient iedereen in te sluiten. Hoe ontwikkel je die in jezelf? Daar zijn verschillende wegen voor. Ik noem er hier enkele.

De eerste is ontwikkelen van eerbied voor het leven. AL het leven. Dat is de waarde die Albert Schweitzer ons heeft aangedragen, nadat hijzelf door deze waarde overvallen werd toen hij met zijn bootje midden in een kudde nijlpaarden belandde. Als u geen kudde nijlpaarden bij de hand hebt, werkt het ook als u uw volle aandacht richt op een van de wonderen van de natuur: een dier, een bloem, een mensenziel, de sterrenhemel of wat dan ook. Van de eerbied en verwondering die dat oproept komt het gevoel van mysterie, en daaruit vloeit stilte voort. In die stilte kan u ook de liefde van het universum voor u ervaren en dan kan de universele liefde in uzelf opbloeien.

Een tweede weg is de liefdes-meditatie, metta bhawana. U stuurt achtereenvolgens liefdevolle gedachten, zoals waardering, vriendelijkheid, enz, naar uzelf, een geliefde ander, een neutraal persoon, een persoon tegenover wie u vijandig staat en naar iedereen. (zie: https://thebuddhistcentre.com/text/loving-kindness-meditation). Een goede meditatie voor oudejaarsavond of nieuwjaarsdag, onder het nuttigen van een oliebol, alleen of met anderen samen.

*) Boeken: Spiritueel leiderschap (pag. 121-123),Op weg naar jezelf. . . een pelgrimsreis in zeven etappes (pag. 85-88). Blogs: 21/8/2017, 3/7/2025, en meer.

Het wonder van de evolutie.

Survival of the fittest
 (Herbert Spencer, Principles of Biology, 1864)

Ik heb de evolutietheorie altijd aangenomen voor wat zij leek te zijn – zonder in de gaten te hebben wat voor een bijzondere theorie dat eigenlijk is. Ik dacht altijd: die organismen die zich het best weten aan te passen aan de omgeving overleven. Door mutatie en ontwikkeling uit primitievere vormen ontstaan de complexere vormen die daartoe beter in staat zijn. Dat is het hele verhaal.

Ik ben daarbij volledig voorbij gelopen aan de essentiële vragen en mysteries die in de theorie besloten liggen. U kunt dat erg naïef van me vinden, en dan kan ik niet anders doen dan u gelijk geven. Misschien heeft u de voetangels en klemmen, valkuilen en wonderschone vergezichten wel opgemerkt. Maar ik niet. Daar kom ik nu op een leeftijd, die wordt gekenschetst als bejaard, nog net op tijd achter.

Vragen: hoe is alles begonnen? Slaat de evolutie-theorie alleen op de levende werkelijkheid, of ook op de eraan voorafgaande en nog steeds bestaande levenloze werkelijkheid? Op de hele kosmos, of alleen op de aarde? Hoe is het mogelijk dat uit levenloze natuur levende cellen kunnen ontstaan? (de wetenschap is er vooralsnog niet in geslaagd dit proces in het laboratorium na te bootsen).

En hoe is het mogelijk dat uit dieren en dierlijk bewustzijn mensen en menselijk bewustzijn is voortgekomen (dat we niet van de apen afstammen is inmiddels algemeen aanvaard)? Hoe verhoudt zich de evolutie met keuze vrijheid en verantwoordelijkheid?

.

Reflecteren op dergelijke vragen leidt tot twee innerlijke reacties: ontzag voor het mysterie achter de evolutie, en meer cerebraal, onderdelen van de evolutie-theorie die mijn intuïtie niet als waar accepteert. Zo geloof ik bijvoorbeeld niet dat de mens evolutionair uit het dierenrijk is voortgekomen. (Ik bevind me daarbij in goed gezelschap; Greg Braden, De mens als ontwerp, 2018/2024) Het zou mooi zijn als meer mensen zich in deze vragen en mysteries zouden verdiepen, en in het onderwijs meer aandacht aan deze aspecten van de evolutietheorie aandacht zou worden gegeven. Dat zou een goede basis vormen voor de spirituele ontwikkeling van de mensheid, en dan zouden we wellicht verlost worden van de oppervlakkige domheid en de harteloosheid van veel politici die daardoor veel onheil in de wereld aanrichten. Maar misschien is dat ook een naïeve veronderstelling.

Femicide.

In 2023 en in mei j.l. ben ik mijn blogs ingegaan op de essentie, de oorsprong en de functie van het kwaad in deze wereld. Ik heb daarbij echter een bepaald aspect onderbelicht, namelijk het verstoord zijn van de balans tussen Yang en Yin, al ging ik daar op 24 juli even op in. Nu wat uitgebreider in dit blog.*)

Ik neem aan dat de lezers van dit blog wel bekend zijn met de klassieke Chinese theorie omtrent Yang en Yin. Kort gezegd, deze theorie houdt in dat alles in deze wereld een expressie is van twee tegengestelde krachten, yang en yin. Deze theorie wordt tegenwoordig op grote schaal onderschreven in de filosofie en de spirituele tradities van verschillende, ook niet-Chinese, scholen. De psychiater Carl Jung heeft gesteld dat bij mannen de Yang kracht meer aan de buitenkant zichtbaar is, terwijl de yin-kracht in de binnenwereld ontwikkeld moet worden. Bij vrouwen ligt het net andersom.

In een harmonische wereld zijn deze krachten zowel in het individu als in de collectiviteit in evenwicht en beide even sterk. Maar in onze tijd is die balans wereldwijd verstoord, en is het yang overheersend geworden. Omdat Yang van nature een meer doelgerichte en scheppende kracht is, terwijl yin meer ontvangend en verbindend is, leidt dat er toe dat als bij mensen de balans tussen beide verstoord is yang een onderdrukkende kracht wordt. In onze samenleving zien we dat zowel op micro- (huiselijk) als meso- en macro-niveau. Als dat extreem wordt zijn veel kwalijke verschijnselen daarvan het gevolg: manlijke dominantie, femicide, autoritair leiderschap in organisaties en in de politiek, wreedheid, marteling, dictatuur en oorlog.

Hiermee is nog niet de vraag beantwoord wat die verstoring van de balans tussen yin en yang veroorzaakt. Ik heb geen idee. Als u een suggestie heeft houd ik me aanbevolen. Als ikzelf er nadere inzichten over ontwikkel zal ik er op terug komen. Intussen ga ik een week op vakantie – dus volgende week geen blog.

.

*) Dit blog is geïnspireerd op Sleutel tot de I Tjing van H.van Praag, 1977.

Wat is goed?

Goedheid is sterker dan slechtheid
(Nelson Mandela)

Als een olievlek breidt het kwaad zich over de wereld uit. Daarom heb heb ik de afgelopen maanden veel geschreven over het kwaad en ben daarbij ingegaan op vragen als: waar komt het vandaan, wat is de functie ervan, en wat is het precies. Maar definitieve antwoorden heb ik niet gevonden. Ik realiseer me dat dit misschien niet mogelijk is – het bestaan van het kwaad is en blijft uiteindelijk een mysterie. Bovendien is het zo, dat we in deze wereld alles beleven in tegenstellingen, en het kwaad is misschien pas echt te begrijpen als we ook kijken naar het goede (zoals we duisternis pas kunnen begrijpen als we een idee hebben van wat het licht is). Daarom ga ik in dit blog maar eens in op wat het goede, wat Goed is.

Het is duidelijk dat de ideeën over wat goed is per cultuur verschillen. Maar de vraag is of onder die oppervlakte bij individuele mensen een universeel besef van wat goed, of van wat het goede is, bestaat. Een soort a priori kennis of weten, wat vervormd of zelfs onderdrukt kan worden door culturele waarden. Het zou bijvoorbeeld kunnen zijn dat de gulden regel – “Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden” of “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet” – in alle culturen geldig is, zij het dat de invulling in de praktijk kan verschillen. De essentie blijft dan hetzelfde: het tonen van respect, empathie en eerlijkheid in de omgang met anderen, gebaseerd op de eigen wensen en behoeften. Het zou ook kunnen zijn dat mededogen en solidariteit universele waarden zijn, ook al kunnen daar in sommige culturen verschillende groepen van uitgesloten zijn. Zo zijn er vele anekdotes van mensen die vreemdelingen of vijanden die ziek of gewond zijn toch bijstaan, ook al hebben die vijanden eerder veel verdriet veroorzaakt.

Ik heb hier impliciet al een aanduiding gegeven van wat dat universele goed zou kunnen zijn. Ook in de kunst – muziek, beeldende kunst, literatuur, architectuur, enz. – komt dat universeel goede soms tot uiting. Volgens de recensent was dat bijvoorbeeld het geval in het recente North Sea Jazz Festival.

Mensen kunnen tot kwaadaardig gedrag vervallen als de balans in hun wezen om wat voor een reden dan ook verstoord is, met name de balans tussen Yang en Yin. Naar zijn aard is Yang initiërend, penetrerend, wilskrachtig en egogericht, terwijl de Yin energie meer verbindend, ontvankelijk, bereidwillig en ecogericht is. Als de yangkracht zich niet door wu wei (niet handelen) weet in te tomen, en de yin energie daar tegenover niet door intuïtie en wijsheid voldoende sterkte weet te ontwikkelen, dan is de balans zoek, en dat is de oorzaak van veel kwaad in de wereld. Dit soort processen spelen zowel op individueel als op collectief niveau. Volgende week werk ik dat verder uit.

Manifestatie van harmonie.

Ik geloof in Spinoza’s God die zich openbaart in een ordelijke harmonie van alles wat bestaat.
 (Albert Einstein)

We lopen in in ons leven het pad van de liefde, overstraalt door het pad van Licht – zo schreef ik in de vorige twee blogs. We lopen die paden in de materiële werkelijkheid, dus zo ontstaat een derde pad: het pad van de zintuigelijke ervaring (dat noemde ik op 1 mei het pad van de materie). Die materiële werkelijkheid is er in essentie een van harmonie, zegt Albert Einstein, getuige bovenstaand citaat. Dat lijkt in tegenstelling tot wat Leonard Cohen zingt, die zegt dat niets volmaakt is: in alles zit een barst (zie vorige blog). Die tegenstelling bestaat echter alleen als je niet tot de diepte van de werkelijkheid doordringt; aan de oppervlakte blijft. Aan die oppervlakte is alles in tegenstelling; is niets volmaakt – zo zit deze wereld in elkaar. Maar daaronder kan zich wel degelijk een harmonie bevinden, een diepere werkelijkheid.

Deze harmonie openbaart zich in wetten (zie mijn blog van 3 juli). Die wetten vormen een prachtig netwerk, daarin zit die harmonie. In die wetten openbaart zicht de absolute grond van alles. Noem het God, de Oorsprong, de creatieve intelligentie, wat voor jou past. Die wetten zijn er in twee soorten: de natuurkundige wetten, en de mystieke wetten. De eerste soort is waarneembaar voor de wetenschap (bijvoorbeeld: de tweede wet der thermodynamica, de evolutie, E=mc2), maar ook voor de aandachtige beschouwer (bijvoorbeeld de zwaartekracht, de wet van causaliteit, de wetten waaraan ons lichaam voldoet, en de wetten van het leven in het algemeen – groei, bloei, vrucht dragen en voortplanting.). De tweede soort is vooral waarneembaar als je kijkt door de barst die het licht binnen laat vallen: de wet van karma, de hermetische wet (zo boven, zo beneden), de wet van eenheid (alles is één). Aandachtige beschouwing van en contemplatie op die wetten kan je vervullen met het ontzag voor alles wat er is.

Het is dus de moeite waard om bij je eigen bewustwording niet alleen naar binnen te kijken maar ook naar je levensweg: de hoofd- of middenweg, en ook de boven – en de onderweg. Je zult daar wijzer van worden, en een beetje meer wijsheid kan deze wereld wel gebruiken.

Manifestaties van Licht.

There is a crack in everything, that’s how the light gets in
Leonard Cohen

Op onze levensweg, het pad van de Liefde (zie vorige blog), worden we begeleid door het Licht, dat zodoende ook een pad aflegt, boven ons pad van Liefde (zie het blog van 1 mei. jl.). Ook daarvan zijn we ons meestal niet bewust (net zomin als van de Liefde).Vandaar dat het streven naar Licht een belangrijk tweede levensdoel wordt. Ook in dit geval is het van belang te weten dat het Licht zich vaak indirect manifesteert. Slechts een beperkt aantal mensen vermag het Licht rechtsreeks te aanschouwen, Dit wordt onder meer gerapporteerd door de meesten die een BDE meemaken.

Het Licht manifesteert zich ook door onze innerlijke gids. Er ‘gaat ons een licht op’. Zo is wijsheid te zien als een manifestatie van Licht. Het Boeddhisme spreekt in dit geval van wakker worden, van ware kennis: verlichting. We kunnen dan de illusie van de manier waarop we de werkelijkheid – Maya – waarnemen, van onze begeerte en de daaruit voortvloeiende pijn loslaten.

Het Licht kan zich ook openbaren als contact met het mysterie, als verwondering, bewondering, ontzag. Voor gelovigen: als contact met het goddelijke. Voor anderen, als contact met de onzichtbare, transcendente werelden (de godin Sophia in de gnostiek, en de godin Tara in het Boeddhisme). Of als een beleven van het mysterie van het leven in al zijn vormen: ons lichaam, de natuur, Gaia, de zon, de kosmos, de sterrenhemel, geboorte en dood.

Een derde weg naar het licht is het contact met onze identiteit. Hoe kan het dat, terwijl we voortdurende ontwikkelen en groeien, toch voor ons gevoel steeds onszelf blijven? Dat onze identiteit niet verandert? Dat we een antwoord kunnen vinden op de vraag: Wie ben ik? En dat dit antwoord merkwaardigerwijs niet leidt tot ons ik-bewustzijn, maar tot verbinding met onze ziel, ons zelfbewustzijn.

Tenslotte heeft Leonard Cohen in zijn beroemde anthem*) ons nog een weg naar het licht gewezen: kijken naar de scheur of de barst in alles. Alles; dat kunnen dus dingen zijn, levende wezens of processen. Het valt niet altijd mee die scheur te vinden, maar niets is volmaakt in de zin van zonder scheur of barst, althans volgens Leonard Cohen. Maar om de scheur te vinden moeten we in het element dat we beschouwen duiken. Als we aan de buitenkant blijven is de scheur vaak moeilijk waar te nemen, en kunnen we trouwens ook het licht niet ervaren. Dus we verdiepen ons in de wereld van de wetmatigheden om het licht te vinden. Daarover de volgende week.

.

*) Audio: https://www.youtube.com/watch?v=1jzl0NlTmzY
Video: https://www.youtube.com/watch?v=c8-BT6y_wYg

Disclosure: zal het enigma onthuld worden?

Het vorige blog eindigde ik enigszins in mineur – zeker als je de link hebt gevolgd. Ik heb daar gesteld dat het gevaar van gebruik van atoomwapens reëel is, en dat onze belangrijkste hoop gelegen is in de aanwezigheid van buitenaardse wezens (extraterrestials, ET’s) in de ruimte om ons heen. Maar als dat zo zou zijn roept dat een aantal vragen op.

Éen: Hoe is het mogelijk dat deze wezens ons bereikt kunnen hebben, terwijl ze van honderden of duizenden lichtjaren ver komen? Dat is alleen maar denkbaar als onze natuurkunde niet klopt want volgens de formule E = mc2 (relativiteitstheorie) is een snelheid sneller dan die van het licht niet mogelijk. Echter, het is eerder gebeurd dat de bestaande theoretische natuurkunde geheel moest worden herzien. Zo bleek de aarde niet plat maar rond, en bleek de zon niet om der aarde te draaien maar de aarde om de zon, en bleek de mechanica van Newton niet het hele verhaal. En ten slotte kwamen de gigantische krachten uit het atoom via splijting en fusie ter beschikking. Steeds hadden deze revoluties binnen de natuurkunde enorme maatschappelijke consequenties. Zoiets zou nu weer kunnen gebeuren. Daar zijn aanwijzingen voor in de kwantum mechanica (bijvoorbeeld: deeltjes die elkaar op afstand onmiddellijk, dus zonder waarneembaar tijdsverloop, kunnen beïnvloeden) en in de kosmologie (zie onderschrift bij de afbeelding in het vorige blog). In dat geval zouden ET’s dus inderdaad hier kunnen zijn, of het zouden morontia*) manifestaties kunnen zijn. Maar dat laatste verklaart dan nog niet hoe UFO’s hier kunnen komen.

Twee: waarom zouden deze wezens überhaupt hier willen komen? Welk belang hebben ze daarbij? Of denken zij niet op de aardse manier in termen van belangen?
Drie: wat is de motivatie van deze wezens? Het lijkt er op dat ze ons wilen behoeden voor onze totale ondergang. Maar opnieuw: wat motiveert hen hiertoe?
Vier: waarom zijn er geen afbeeldingen van deze wezens gemaakt, terwijl iedereen, dus ook de getuigen, vandaag de dag toch in het bezit is van mobiele telefoons.
Vijf: hoe kunnen getuigen beweren met de ET’s gecommuniceerd te hebben, terwijl er toch taalbarrières zijn. Daarover wordt gezegd dat dit langs telepathische weg verloopt. Er is zelfs een speciale term voor: psioniek, voor communicatie met de kosmos.

Er schijnt enorm veel documentatie over UFO’s en ET’s te zijn , die nog steeds krampachtig geheim wordt gehouden. Er blijken trouwens al heel oude registraties van dit soort verschijnselen te bestaan daterend van vlak na maar ook al van voor het begin van onze jaartelling. Het Vaticaan schijnt hierover een aparte afdeling in hun archieven te hebben. In de VS is een groeiende beweging binnen en buiten de politiek gaande die streeft naar volledige disclosure: onthulling. Trump schijnt daar beloftes over te hebben gedaan (wat die waard zijn. . . ; en er is ook een motie over aangenomen in het congres. We zullen zien wat dat oplevert).

Het zou me niet verbazen als de disclosure ook geen duidelijkheid oplevert over wat er gaande is. Het is echter een zo wijd verbreid fenomeen, dat het me onwaarschijnlijk lijkt dat er helemaal niets aan de hand is. Zoals ik het zie zijn er drie mogelijkheden. Éen: er zijn inderdaad buitenaardse wezens in de ruimte om ons heen. Twee: het is een manifestatie van ons collectief onbewuste, een soort massaal gedeelde droom, een overlevingsmechanisme in deze chaotische wereld. Drie: het is een folie de masse, een massawaan (vergelijk het met een folie à deux). Deze derde mogelijkheid lijkt me erg onwaarschijnlijk, ook al omdat het fenomeen zich al millennia voordoet. Maar aan de beide andere mogelijkheden is hoop te ontlenen. En hiermee sluit ik het onderwerp voorlopig af, maar niet zonder u aan te raden er eens wat meer van te weten zien te komen.

.

*) Een zijnstoestand tussen spiritueel en materieel in (The Urantia Book)

80 jaar ontsnapt aan een ramp.

Er zijn 8 staten die atoomwapens bezitten, en vier die dat ook willen en binnenkort zover zijn. Deze staten bezitten bij elkaar duizenden atoomwapens. Het is een wonder dat er sinds 1945, toen de eerste wapens gebruikt werden (Hiroshima, Nagasaki) nooit – welbewust of per ongeluk – gebruik van is gemaakt. Het grootste gevaar komt van terroristen, die plotseling door de beveiliging kunnen heen breken, al moeten we de kwade wil van staten ook niet uitvlakken. Drie keer hebben we op de rand gestaan van een atoomoorlog. Van die drie keer is de Cuba-crisis de meest bekende – de andere twee keren waren het gevolg van een communicatiestoornis, waarbij de bevoegde ambtenaar dacht dat er een instructie was van de leidinggevende. Maar toen de benodigde code uitbleef, werd het wel duidelijk dat dit een vergissing was. Die momenten hebben nooit de publiciteit bereikt.

Ik denk dat de atoombom-dreiging een acuter gevaar is dan de klimaatcrisis, want ALS het misgaat is de ramp onmiddellijk en niet meer te overzien, en kan uitlopen op onze totale vernietiging. Uit het bedrijfsleven weet ik dat, als er regels zijn ter beveiliging, het altijd een keer fout gaat. Dus de kans op een atoomramp is groot.

Op 28 januari 2024 heb ik geschreven over dat er vele getuigenissen zijn over UFO’s en buitenaardse wezens die onze planeet bezoeken. Hoewel dat omgeven is met vele onverklaarbare raadselen heb ik toen toch gesteld dat ik de getuigenissen zo betrouwbaar vond, dat ik geneigd was aan het bestaan hiervan te geloven (hoewel dat natuurkundig eigenlijk niet te verklaren is, uitgaande van de huidige stand van onze wetenschap). Intussen heb ik meer informatie, en zijn er meer onthullingen gekomen. Zo is onder andere gesteld dat met name in 1945, toen de atoombommen vielen, er een golf van buitenaardse wezens in de lucht om de aarde patrouilleerden, en dat tot drie maal toe deze wezens de lanceer-installaties tijdelijk hebben geblokkeerd toen er gebruik van dreigde te worden gemaakt. Hoewel dit allemaal uiterst onwaarschijnlijk klinkt, sluit ik toch niet uit dat dit waar kan zijn, en dat daar hoop aan te ontlenen valt. Maar ik zou zeggen: oordeelt u zelf. Mijn advies is in elk geval u hier eens diepgaand in te verdiepen. Een goede start is een aflevering van Humanity Rising , waarin Stephen Basselt hier op ingaat: https://www.youtube.com/watch?v=0BLvwndnWPk.

Tot zover deze keer. Het is allemaal wat kort door de bocht, maar ik kom er in het volgende blog op terug. Dat is pas over twee weken, want ik ga eerst op vakantie. Ik ontvlucht de Navo-top, want dat brengt dit land in het centrum van de aandacht van alle vijanden van de Navo, met alle risico’s van dien. . . (grapje met serieuze ondertoon).

Mysterieus object in de ruimte zendt elke 44 minuten signalen uit: ‘Zoiets hebben we nog nooit eerder gezien’. Het merkwaardige ruimteverschijnsel zendt stralen en radiogolven uit die kunnen duiden op een nieuw soort fysica, concluderen de onderzoekers.
© Wetenschap in Beeld https://wibnet.nl/heelal

Bestaan er engelen?

                                                           Ik geloof in de zon – zelfs als ik hem niet zie;
Ik geloof in Liefde – zelfs als ik haar niet voel
Ik geloof in God – zelf als Hij niet aanwezig is.
                                                                                                          (Lionel Blue1)

Bestaan engelen? Als je erin gelooft wel. In dat geval is het zinvol een engel uit te nodigen bij een bepaalde gebeurtenis of gedurende een zekere periode in je leven aanwezig te zijn om je te ondersteunen. Als je een engel met een specifieke kwaliteit zoekt verdient het aanbeveling om een engelkaartje te trekken. Dat kun je trouwens ook doen als je niet in engelen gelooft – in dat geval richt je je aandacht op een bijzondere kwaliteit. Onderstaand een procedure om zo’n engel-kaartje op een verantwoorde manier te trekken.

Je kunt ook op ieder moment speciale ‘Engelen’ oproepen, of je nu in het bestaan van engelen gelooft of niet. Het aanroepen van engelen komt in vele tradities voor. Ik heb dit gebruik geleerd in Findhorn, een spirituele gemeenschap in Schotland, zie www.findhorn.org. Je kunt deze kwaliteiten letterlijk opvatten als Engelen, maar ook als vormen van kosmische energie. Je kunt alle kwaliteiten invullen die je maar wilt – en je kunt ook zogenaamde engel-kaartjes kopen (Engels: Angelcards; verkrijgbaar in elke New Age winkel of via internet2) en willekeurig een of meer Engeltjes trekken voor een gebeurtenis, een week, een jaar, een reis, enzovoort, en vragen of deze Engel daarbij aanwezig wil zijn. Ook kun je in een team of vergadering ieder lid een engeltje laten trekken, en laten delen wat die engel voor hem of haar betekent.

Het oproepen van Engelen dan wel het trekken van engel-kaartjes is een manier om de aandacht te richten op bepaalde kwaliteiten, waaraan je op dat moment behoefte hebt, of die je op dat moment belangrijk vindt of, als je de kaartjes trekt, die zich op dat moment aandienen.

Als je ertoe over gaat om engel-kaartjes te trekken is het van belang dat met aandacht te doen, je open stellend voor de krachten van de niet-zichtbare wereld. Het wordt dan niet zomaar een trucje of speeltje, maar een betekenisvolle toevoeging aan de sfeer van dat moment of die gebeurtenis. Het is ook goed om na het trekken van de kaartjes even te reflecteren op de betekenis die de betrokken kwaliteit (op dat moment) voor jou heeft. Daarbij kunnen de volgende vragen worden gesteld:

  • Hoe/waar  voel ik de energie van deze engel in mijn lichaam?
  • Welke beelden roep deze engel bij me op?
  • Waar doet deze engel me aan denken?
  • Wat is de boodschap die deze engel voor me heeft
  • Wat heb ik aan deze engel te zeggen?
  • Wat is de betekenis van deze engel voor dit moment of deze situatie?

Als je een engel-kaartje getrokken hebt voor een langere periode is het goed om af en toe gedurende die periode eens even op de betreffende kwaliteit te reflecteren.

Kat, Engel, Kerstmis, Vleugel, Katje
  1. Lionel Blue, Gods vingerafdruk overal, 1987
  2. Er zijn ook andere ‘decks’, maar ik vind dat van Findhorn veruit het beste. Let op dat je de versie met 72 kaartjes koopt; er is ook een goed commentaarboek van Kathy Tyler.