Niets is nuttiger dan te kijken naar de wereld zoals die werkelijk is.
Paus Leo XIII, Rerum Novarum, Hemelvaartsdag 1891

Als Jood (wat ik volgens de Joodse traditie niet ben – en genetisch voor de helft) zou ik me diep schamen voor hoe een substantieel deel van mijn volk (ruim 90 % van de Israëliers) zich in de wereld gedraagt. Maar als Nederlander schaam ik me even zeer over hoe onze regering hardnekkig weigert hier tegen op te treden, en gewoon doorgaat met handel drijven (met een paar minimale restricties) en het leveren van technisch materiaal dat kan gebruikt worden in de oorlogvoering. De VVD is hier altijd helder in geweest, maar het CDA en met name het D66 onder leiding van Jetten hebben in deze regering een lelijke draai gemaakt. In het regeringsakkoord stond dat Nederland de verantwoordelijkheid heeft om het internationaal recht actief te bevorderen, en zich inzet om straffeloosheid en conflicten wereldwijd tegen te gaan. (Er stond niet bij dat dit niet geldt voor Israël). Het regeringsakkoord was daarmee in lijn met de verkiezingscampagne van D66. Met name Jetten engageerde zich tijdens die campagne openlijk met de Palestijnse zaak, noemde de handelingen van Israël genocide en maakte zich hard voor het recht van Palestijnen op een eigen staat. Niets daarvan vinden we terug in het regeringsbeleid, dat zoals u weet door de VVD wordt gedomineerd. Daar hebben we een duidelijk woord voor: kiezersbedrog (Terzijde: dat was trouwens al eerder zichtbaar op het gebied van klimaatbeleid).

Wat maakt dat niet alleen de regering maar ook de meesten van ons op dit gebied zo laf zijn? Zijn we zo bang om voor antisemiet versleten te worden? Maar het is toch wel duidelijk dat we individuele burgers buiten Israël niet aansprakelijk kunnen stellen voor wat Israël doet. (Terzijde: al maken sommige pro-Palestijnse acties dat onvoldoende duidelijk). Wat overigens niet helpt zijn de acties van het CIDI (Centrum Informatie en Documentatie Israël), dat consequent Israël verdedigt, no matter what, en daarvoor een verdraaiing van de feiten niet schuwt. Als ik een Jood was (quod non) dan zou ik me ook daarvoor diep schamen. Gelukkig zijn er ook andere organisaties, zoals in Nederland Een Ander Joods Geluid en in Israël B’Tselem.

Misschien willen we niet echt weten wat er in Gaza en Libanon en Israël zelf gebeurt. Het zijn niet alleen de oorlogen, de massamoord en de verwoestingen, maar ook de martelingen in de Israëlische gevangenissen en concentratie kampen. Wie zich eens echt op de hoogte wil stellen kan beginnen met het lezen van een artikel van Rinke Verkerk in Waanzinnige Tijden (de Correspondent, 2026): Amin overleefde zeven Israëlische martelkampen. Daarin kan men lezen dat Israël al lang voor 7 oktober 2023 op grote schaal onschuldige Palestijnen gevangen nam en martelde. En als u dat boek nu toch ter hand neemt kan u ook het artikel lezen van Ahmed Abu Artema; Hoe ik vertrok uit Gaza.

Het op grote schaal martelen komt niet alleen voor in Israël, maar ook in een tiental andere landen.Daar kom ik volgende week op terug. Maar terug naar Israël, hoe kunnen we onze eigen lafheid doorbreken? Allereerst door de moed op te brengen om werkelijk onder ogen te zien wat daar gebeurt, en het tot ons door te laten dringen. En dan volgen de de handelingen vanzelf: demonstreren, ons openlijk uitspreken, geldelijk steun aan vredes bewegingen, wat dan ook. Wat dit laatste betreft kan ik SIVMO aanbevelen: Steun voor Israëlische Vredes- en Mensenrechten Organisaties.

Tot volgende week, voor een nieuw opwekkend blog!