Disclaimer: dit blog is niet gericht tot de 10-12 % armste mensen in Nederland.

You live like an asshole
(Jop Eikelboom, column inTrouw, 10 augustus 2026)

We willen meer huizen, een veilige en doelmatige infrastructuur, een handhaving van de sociale zekerheid, muziekonderwijs in het basis- en voortgezet onderwijs, betere brandpreventie in de bossen, en betere waterhuishouding, een uitbreiding van het OV in de provincie, een energietransitie naar 100 % duurzaam, meer blauw in de wijken, een duurzame landbouw, ecologische diversiteit, kortere wachttijden in de rechtbanken, enzovoort – u kunt dit lijstje moeiteloos zelf aanvullen.

We willen niet: meer belasting betalen, ons uitzicht laten bederven door een hoogspanningsmast, een transformatorstation, een windmolen of zonnepanelen, ons consumptiepatroon opgeven, vegetariër worden, onze auto opgeven, geen vliegreizen meer maken; en ook dit rijtje kunt u moeiteloos uitbreiden.

Het kan ons eigenlijk niet schelen hoe het in de wereld toegaat. Het is oorlog in Oekraïne,Gaza en het Midden-Oosten, wat onnoemelijk veel leed veroorzaakt maar wij maken ons bezorgd om de benzineprijzen en andere prijsstijgingen (terzijde: we kunnen tegenwoordig aanzienlijk meer uitgeven dan 15 jaar geleden!). De natuur gaat ten gronde; de klimaatramp schrijdt voort, maar zolang we daar zelf geen last van hebben doen we daar individueel en collectief veel te weinig aan. En met name de techreuzen, multimiljonairs en de CEO-s en aandeelhouders van de grote concerns die veel CO2 uitstoten kan het werkelijk geen reet schelen hoeveel schade ze aanrichten (ik weet het; er zijn enkele uitzonderingen).

Wij zijn niet bereid iets op te offeren of in te leveren voor ons algemeen belang of zelfs onze overleving. En ik kan mijn medeburgers weinig verwijten, zolang ikzelf nog een auto heb, die ik nog wel eens gebruik, mijn verwarming maar één graadje lager zet, en nog steeds ruimschoots kaas consumeer.